Wim Galjee: “Menno, jij bent baakblue waarschijnlijk begonnen met het idee: ik ga iets toevoegen wat de Baak nog niet doet. Wat ís die toegevoegde waarde volgens jou?”
Menno Lanting: “Ik zie dat de wereld snel verandert. Veel sneller dan hij ooit gedaan heeft. Dat heeft een geweldige impact op bedrijven en mensen en dat fascineert enorm. Daaraan kun je zaken koppelen als globalisering, goed zijn voor de wereld, omgaan met verschillende generaties en hoe de ontwikkeling van mensen zich verhoudt tot de business.
Wim Galjee: “Leading in business and society dus?”
Menno Lanting: “Ja, het valt me op dat mensen vaak zo weinig notie hebben van wat er in de wereld gaande is. Marketeers die op de zestiende verdieping van een kantoor producten maken voor bijstandsmoeders in Amsterdam-West. Als je hen dan meeneemt op een stadssafari, gaan ze enorm in de weerstand. Dan zeggen ze: ‘we hebben de hele ochtend nog geen model gezien. Of: welk model hoort hierbij?’ Dan zeg ik op mijn beurt: ‘Ga eens de straat op, maak foto’s, wat zie je aan ontwikkelingen gebeuren? Waar zie je het heen bewegen over tien jaar?’ Het is fascinerend dat daar hele duidelijke lijnen uit te halen zijn.”
Wim Galjee: “De wereld verandert steeds sneller, zei je net. Hoe geef je deelnemers van baakblue de bagage mee om daarmee om te gaan?”
Menno Lanting: “Nou, dus níet door ze alleen maar verder te versnellen. Het lijkt wel of er tegenwoordig alleen maar tijd is voor ontwikkeling als het direct resultaat oplevert. Maar soms moet je juist even stilstaan om te kunnen versnellen! In onze programma’s doen we dat. Confronteren we mensen ook. En heus niet altijd op een manier dat zij meteen zeggen: ‘dat vind ik fijn en leuk’.
Zo hebben we laatst een groep meegenomen naar het Stedelijk Museum. Voor een marketingtraining. Vier man vindt het meteen fantastisch. Zes gaan in de weerstand en zeggen: ‘daar heb ik niet voor betaald. Dat kan ik ook op zondag met mijn vrouw doen. En dan betaal ik nog minder ook.’ Wat er dan gebeurt, daar werk je weer mee. Want waarom vinden die mensen het al dan niet moeilijk om naar kunst te kijken? Waarom zou dat niks zeggen over marketing? Of over strategie? Het is maar hoe je het begeleidt.”
Wim Galjee: “Mensen in aanraking brengen met de rijkdom van de wereld, daar geloof ik in. Samen naar kunst kijken, een boek over filosofie lezen of samen koken, bij wijze van spreken. Maar daar na afloop dan ook een goed gesprek over hebben. Leren is meer dan met elkaar in een zaaltje zitten.”
Menno Lanting: “De ontmoeting tussen mensen speelt daarbij altijd een cruciale rol. Als wij met achttien managers of ondernemers naar Scandinavië gaan, gaat het in principe over innovatie. Da’s interessant. Maar als je terugkomt en vraagt: ‘Waar heb je het meeste aan gehad?’, zijn het toch de persoonlijke verhalen waardoor mensen getroffen worden. Het bezoek aan bedrijven is interessant maar het gaat vooral om de onderlinge uitwisseling van ervaringen. Zo is er tijdens de Nordic Tour gesproken over je ‘briljante mislukking’. De insteek was natuurlijk: de grootste innovatiemislukking binnen je bedrijf. Maar opeens sloeg het om naar ‘mislukkingen’ in het privéleven.”
Wim Galjee: “Maar de rode draad is daarnaast altijd het versterken van de business?”
Menno Lanting: “Ja, maar dan wel met een duidelijke koppeling naar de leiderschap toe. De essentie zit in de verbinding tussen beide.”